Category Archives: സുല്‍യാബ്

ഇനിയുമൊരു രാത്രി

“അമ്മൂ, ഞാന്‍ പോവുകയാണ്.
കരയരുത്. സമൂഹം എന്ന അഴുക്കുചാലിന്റെ കഴുത്തില്‍ക്കൂടിയാണ് ഞാനീ കയര്‍ കോര്‍ത്തിരിക്കുന്നത്. ടിബറ്റില്‍ ബുദ്ധമതവിശ്വാസികള്‍ ആത്മഹത്യ ഒരു സമരമാര്‍ഗമായി സ്വീകരിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച് അന്നു നീയെന്നോട് പറഞ്ഞിരുന്നില്ലേ? ഇതെന്റെ സമരമാണ്. ഞാനും ഞാന്‍ തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്ന ഈ കയറും ഒരു പ്രതീകമാകണം. മുന്നറിയിപ്പാകണം.
അമ്മൂ,
നീയാണെന്റെ ജീവിതത്തിലെ ആദ്യപ്രണയം.
ഇപ്പോള്‍, അവസാനത്തേതും.”

പൊട്ടിയ ഹൃദയത്തോടെ, ഇടറുന്ന കൈകളോടെ ഈ ആത്മഹത്യക്കുറിപ്പ് അമ്മു വായിക്കുന്നതിനും ഒരു വര്‍ഷം മുന്‍പായിരുന്നു അവര്‍ രണ്ടുപേരും ആദ്യമായി കണ്ടുമുട്ടിയത്. ആ കുറിപ്പ് വായിച്ചുതീര്‍ത്ത് ബോധരഹിതയായി താഴെ വീണ് മൂന്നുമാസങ്ങള്‍ക്കു ശേഷമാണ്, ഇന്ന് രാത്രി തന്റെ കിടക്കയിലിരുന്നുകൊണ്ട് അമ്മു മീനുവിനോട് കയര്‍ത്തത്.
“മൂന്നു മാസം! ഞാന്‍ നേരാംവണ്ണം ഒന്നുറങ്ങിയിട്ടില്ല ഇക്കാലത്തിനിടയില്‍. അറിയാമോ?”
മീനു പതുക്കെ പുഞ്ചിരിച്ചു.
“അന്ന് നമ്മള്‍ ആദ്യമായി സംസാരിച്ചപ്പോഴും നീ പറഞ്ഞത് ഇതേ വാക്കുകളായിരുന്നു. ഓര്‍മ്മയുണ്ടോ?” Continue reading ഇനിയുമൊരു രാത്രി

Advertisements

തിരോധാനം

അവളെ കാണാതായി.

അതായിരുന്നു സത്യം. അതു മാത്രം. അതിനു മുന്‍പും പിമ്പുമുള്ളതെല്ലാം മിഥ്യാധാരണകളോ ഭാവനാസൃഷ്ടികളോ മാത്രമായിരുന്നു. ഒളിച്ചോട്ടമായിരുന്നിരിക്കാം, തട്ടിക്കൊണ്ടുപോകലായിരുന്നിരിക്കാം, ബലാത്സംഗമായിരുന്നിരിക്കാം, അറുകൊലയായിരുന്നിരിക്കാം. ഇതില്‍ ഏതായിരുന്നാലും അതിലിത്രമാത്രം വാര്‍ത്താപ്രാധാന്യം നേടാന്‍ എന്താണുള്ളതെന്ന് ന്യായമായും ചിന്തിക്കാം – ഇതാദ്യമായിട്ടൊന്നുമല്ലല്ലോ ഒരു പെണ്‍കുട്ടിയെ കാണാതാകുന്നത്. Continue reading തിരോധാനം