Category Archives: ഓര്‍മ്മ

പ്രഭാതവ്യായാമപുരാണം

ഒമ്പതാം ക്ലാസ്സില്‍ പഠിക്കുമ്പോള്‍ സ്കൂള്‍ പാര്‍ലമെന്റില്‍ ഞാന്‍ ആരോഗ്യമന്ത്രിയായിരുന്നു എന്നത് ചരിത്രത്തിലെ ക്രൂരമായ തമാശകളിലൊന്നാണ്.

ആരോഗ്യസംരക്ഷണസംബന്ധമായ കാര്യങ്ങളില്‍ എന്റെ യാതൊരു ഗൂഢാലോചനയും ആരോപിക്കപ്പെടാവതല്ല. സ്കുളിലെ കായികദിനത്തില്‍ നിന്ന് മുങ്ങല്‍ എല്‍പിയില്‍ പഠിക്കുന്ന കാലം തൊട്ടേ തുടങ്ങിയതാണ്. യുപിയില്‍ പഠിക്കുന്ന കാലത്ത് പനിയുടെയും ജലദോഷത്തിന്റെയുമൊക്കെ കാര്യം പറഞ്ഞ് ഡ്രില്‍ അവറില്‍ പോലും കളിക്കാതിരുന്ന പാര്‍ട്ടിയാണ് ഞാന്‍ (ഇങ്ങനെയൊക്കെയാണെങ്കിലും വീട്ടില്‍ ദിവസവും പഠിത്തമില്ലെങ്കിലും കളിയുണ്ടായിരുന്നെന്നത് വേറെക്കാര്യം). വ്യായാമത്തോടുള്ള എന്റെ ഔദ്യോഗികമായ അവഗണനയും ഈര്‍ക്കിലി പോലുള്ള എന്റെ ഈ ബോഡിയും കണക്കിലെടുത്ത് എനിക്കിട്ട് അധ്യാപകര്‍ ഒന്ന് വച്ചതായിരുന്നു ആരോഗ്യമന്ത്രി സ്ഥാനം എന്നാണ് ഇന്നും എന്റെ ഉറച്ച വിശ്വാസം (സ്കൂള്‍ പാര്‍ലമെന്റ് ഇലക്ഷനുകളെയും അതിലെ അധ്യാപകരുടെ കറുത്ത [വെളുത്ത] കൈയെക്കുറിച്ചുമൊക്കെ പറയാനുള്ളതൊക്കെ പറയണമെങ്കില്‍ ഒരു പ്രത്യേക പോസ്റ്റ് തന്നെ വേണ്ടിവരും).

Continue reading പ്രഭാതവ്യായാമപുരാണം

Advertisements

ഓര്‍മ്മയിലെ ഓണം

വീണ്ടും ഒരോണക്കാലം.

വീട്ടില്‍ ഓണമാഘോഷിക്കാറില്ല. പിന്നെന്തൊക്കെയാണ് ഓണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഓര്‍മ്മകള്‍?

Continue reading ഓര്‍മ്മയിലെ ഓണം

ബീഫില്ലാനാട്

തീറ്റക്കാര്യത്തില്‍ ഞാനൊരു അസഹിക്കബിള്‍ ടൈപ്പാണ്.

നോ എക്സാജറേഷന്‍സ് – വെറും സത്യം. എന്നെ സഹിക്കാന്‍ പലരും ബുദ്ധിമുട്ടാറുള്ളത് വ്യത്യസ്തമായ കാരണങ്ങളാലാണെങ്കിലും എന്നെ തീറ്റുക എന്ന ദൗത്യം ഏറ്റെടുക്കേണ്ടി വരുന്നവര്‍ ഞാന്‍ പണ്ടാരടങ്ങിപ്പോട്ടെ എന്ന് ശപിക്കാതിരിക്കാന്‍ വഴിയില്ല. ഉമ്മയുടെ മുടി വളരെ ചെറുപ്പത്തിലേ നരച്ചുതീരാനുള്ള പ്രധാന കാരണം എന്റെ ഫീഡിങ്ങ് ടെന്‍ഡറുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ടെന്‍ഷനാണെന്നാണ് എന്റെ ശക്തമായ വിശ്വാസം. പെണ്ണുകെട്ടുകയാണെങ്കില്‍ എന്റെ തീറ്റ മാനേജ് ചെയ്യാനുള്ള ഉത്തരവാദിത്തം കെട്ട്യോളുടെ തലയില്‍ കെട്ടിവയ്ക്കുന്നത് ഗാര്‍ഹീകപീഡനനിയമത്തിന്റെ പരിധിയില്‍ വരുമെന്ന് സംശയമുള്ളതുകൊണ്ടാണ് ഇനി വീട്ടില്‍ ചെല്ലുമ്പോള്‍ ഉമ്മയുടെ അടുത്തുനിന്ന് അല്‍പം പാചകം പഠിക്കാമെന്ന് തീരുമാനിച്ചത് (പെണ്ണുകെട്ടല്‍ എന്ന പരിപാടിയേ വേണ്ടിവരില്ലെന്നാണ് അടുത്തകാലത്തെ ചില സംഭവവികാസങ്ങള്‍ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്, എന്നാലും പ്രിപ്പെയര്‍ഡ് ആയിരിക്കുന്നതുകൊണ്ട് ആര്‍ക്കും നഷ്ടമൊന്നുമില്ലല്ലോ).

Continue reading ബീഫില്ലാനാട്

മടക്കം

അമേരിക്കന്‍ പര്യടനം അവസാനിക്കാറായി. രണ്ടു മണിക്കൂറിനുള്ളില്‍ അപ്പാര്‍ട്ട്മെന്റില്‍ നിന്ന് ഇറങ്ങിക്കൊടുക്കണം. ലോസ് ആഞ്ചലസ് എയര്‍പ്പോര്‍ട്ടിലേക്ക് സൂപ്പര്‍ ഷട്ടില്‍. അവിടെ നിന്ന് നൂവാര്‍ക് എയര്‍പോര്‍ട്ടിലേക്ക്, പിന്നെ ഡല്‍ഹി, അവസാനം കാന്‍പൂര്‍. ഒക്കെ നേരാം വഴിക്ക് പോയാല്‍ ഇന്ത്യന്‍ സമയം ഞായറാഴ്ച ഉച്ചയ്ക്ക് ഇന്‍സ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടിലെത്താം. ഹോസ്റ്റല്‍ മാറുന്നതിന്റെയും വൈകിയുള്ള രജിസ്ട്രേഷന്റെയും ഒക്കെ തലവേദനയാണ് കാത്തിരിക്കുന്നത്.

Continue reading മടക്കം

ചെറിയൊരു പോസ്റ്റ്

കുറേ വായിക്കാനും നാളെ ഒരു റിപ്പോര്‍ട്ട് സബ്മിറ്റ് ചെയ്യാനും ഉള്ള സ്ഥിതിക്ക് ഒരു പോസ്റ്റാകാമെന്നുവച്ചു (ഈ പോക്ക് പോയാല്‍ എന്നെയും അമേരിക്ക ആ പെങ്കൊച്ചിനെപ്പോലെ കരിമ്പട്ടികയില്‍ പെടുത്തുമെന്നാണ് ഉപ്പ പറയുന്നത്). സാധാരണ വലിച്ചുവാരി എഴുതുന്നതില്‍ നിന്ന് വിഭിന്നമായി ഈ പോസ്റ്റ് ചെറുതായിരിക്കും. ഒരു കാര്യം കൂടി, എന്നെപ്പറ്റിയോ ജീവിതത്തെപ്പറ്റിയോ ലോകത്തെപ്പറ്റിയോ ആരുടെയും ധാരണകളൊന്നും ഈ പോസ്റ്റ് വായിച്ച് മാറാന്‍ പോകുന്നില്ല, പുതിയ ജ്ഞാനമൊന്നും സിദ്ധിക്കാനും പോണില്ല.

Continue reading ചെറിയൊരു പോസ്റ്റ്

ഡിസ്നിലാന്‍ഡ്

സ്വയം പ്ലാനുണ്ടാക്കി എവിടേലും പോകാന്‍ കുറേ ദിവസമായി ശ്രമിക്കുന്നു. എട്ടുമണിക്ക് റെഡിയായി ഇന്നിടത്തേക്ക് പോകാം എന്ന് തലേന്ന് രാത്രി മൂന്നാളുംകൂടി തീരുമാനിച്ചുവെക്കും. എന്നിട്ട് ഒരാളെങ്കിലും പന്ത്രണ്ടുമണിവരെ ഉറങ്ങിക്കിടക്കും. പരസ്പരമുള്ള കുറ്റപ്പെടുത്തലുകളും  മൈനാകിന്റെ ധര്‍മ്മരോഷവും എന്റെ ഡോണ്ട് കെയറുകളും രാഘവിന്റെ കുളിയും (ഇംഗ്ലീഷിലാണെങ്കില്‍ BATH എന്ന് കാപ്പിറ്റലിലെഴുതണ്ട ടൈപ്പ് സാധനാണ്) കഴിയുമ്പഴേക്ക് രണ്ടുമണിയായി എന്നു കാണുന്നതോടെ പ്ലാനൊക്കെ ഷെല്‍വ് ചെയ്ത് മൂന്നാളും ഒത്തൊരുമയോടെ ലഞ്ചടിച്ച് പിന്നേം ഉറങ്ങാന്‍ കിടക്കും.

ഈ ചാക്രികപ്രതിഭാസത്തില്‍ നിന്ന് പുറത്തുകടക്കാന്‍ ബാഹ്യമായ ഉല്‍പ്രേരകത്തിന്റെ സഹായം കൂടിയേ തീരൂ (ദേ പിന്നേം വിക്കിപീഡിയ ഭാഷ വരാന്‍ തുടങ്ങി) എന്ന് മനസ്സിലായതുകൊണ്ടാണ് കൂടെ ഒരാളെക്കൂടി കൂട്ടി പ്ലാനുണ്ടാക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചത്. Subhonmesh Bose ആണ് കക്ഷി (ബംഗാളി പേര് മൊത്തമായി മലയാളത്തിലാക്കി നാറാന്‍ മനസ്സില്ല. ബോസ് എന്നേ ഞാന്‍ വാതുറന്ന് വിളിക്കാറുള്ളൂ). ഐഐടിയില്‍ ഞങ്ങളുടെയൊക്കെ സീനിയറായിരുന്നു. ഒരു തവണ ഐഐടിയില്‍ നടന്ന ടെക് ഒളിമ്പ്യാഡില്‍ എന്റെ പാര്‍ട്ണറായിരുന്നതുകൊണ്ട് നമ്മള്‍ തമ്മില്‍ പരിചയവുമുണ്ട്. ദസ്സയും ഡയറക്ടേഴ്സ് ഗോള്‍ഡ് മെഡല്‍ ജേതാവുമൊക്കെയായിരുന്ന വലിയ പുള്ളിയാണ്. ഒരു വര്‍ഷമായി ഇവിടെ ഇലക്ട്രിക്കല്‍ എഞ്ചിനീയറിംഗില്‍ പിഎച്ച്ഡി ചെയ്യുകയാണ്. മുമ്പ് സര്‍ജ് പ്രോഗ്രാമിനും കാല്‍ടെക്കില്‍ വന്നിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. ഇത്രയും കാലമായിട്ടും ഡിസ്നിലാന്‍ഡ് കണ്ടിട്ടില്ലാത്തതിനാല്‍ ബോസ് കൂടെവരാമെന്ന് സമ്മതിച്ചു.

Continue reading ഡിസ്നിലാന്‍ഡ്

ക്വിസ്സിങ്ങ് പുരാണം

ഈ ആഴ്ച വളരെ എഞ്ചോയബിള്‍ ആയിരുന്നു. ഉറക്കം, ജേണല്‍ വായന, ഉറക്കം, ബ്ലോഗുവായന (പ്രധാനമായും കാഫില, സിദ്ധാര്‍ത്ഥ് വരദരാജന്റെ ബ്ലോഗ്), ഉറക്കം, എഴുത്ത്, ഉറക്കം എന്നിവയായിരുന്നു പ്രധാന പണികള്‍. ഇന്നുച്ചക്ക് സൂപ്ലാന്റേഷനില്‍ കേറി ഒമ്പത് ഡോളറിന്റെ ഓള്‍ യൂ കാന്‍ ഈറ്റ് ബുഫേയെടുത്ത് ഇന്ത്യക്കാരെ മൊത്തം നാണം കെടുത്തുന്നവിധം വെട്ടിവിഴുങ്ങി ഒടുവില്‍ ബോധം കെട്ടുറങ്ങിയതാണ് ആകെ ചെയ്ത വീരകൃത്യം (സ്കൂളില്‍ വച്ച് എന്നെ പരിചയമുള്ളവര്‍ക്ക് വിശ്വസിക്കാന്‍ പ്രയാസം കാണും. ഐഐടിയില്‍ ചെന്നശേഷം ഭക്ഷണത്തോടുള്ള ആറ്റിറ്റ്യൂഡ് മാറി. സംശയമുണ്ടെങ്കില്‍ ചൈന ടൗണില്‍ നിന്ന് ഒരു ചാക്ക് ഭക്ഷണം വാങ്ങി ഒറ്റ സിറ്റിങ്ങില്‍ തിന്നുതീര്‍ക്കാന്‍ എന്റെകൂടെയുണ്ടാകുന്ന ഐഐടി സുഹൃത്തുക്കളോട് ചോദിച്ചുനോക്കൂ). ആ, ഏതായാലും നാളെ ഡിസ്നിലാന്റില്‍ പോയി വീക്കെന്‍ഡെങ്കിലും മൊതലാക്കണം.

അപ്പോള്‍ എഴുതാന്‍ വിഷയദാരിദ്ര്യമുണ്ട്. എങ്കിലും സമ്മതിച്ചുതരാന്‍ മനസ്സില്ല. അതുകൊണ്ട് ഇങ്ങനത്തെ അവസരങ്ങളില്‍ സാധാരണ ചെയ്യുന്നപോലെ ചിതലരിച്ച് നാശമാകാറായ ഓര്‍മ്മകള്‍ പൊടിതട്ടിയെടുക്കുന്നു.

Continue reading ക്വിസ്സിങ്ങ് പുരാണം